rozdział 1

Jeśli to czytasz nie zaszkodzi ci skomentować . Ciebie to nic nie kosztuję , a dla mnie jest to duża motywacja , do dalszej twórczości :). 
                                                                 kermit xx

_________________________________________________________________________________

*Oczami Grace*

Obudziły mnie promienie słoneczne wpadające przez okno do pokoju. Otworzyłam oczy i próbowałam się przeciągnąć, lecz uniemożliwiła mi to pozycja w jakiej się znajdowałam. Po chwili zorientowałam się, że zasnęłam w parapecie, na którym dzisiaj wcześnie rano prowadziłam swoje rozmyślania i widocznie zasnęłam.

 - Cholera jasna! - Mruknęłam próbując się wyprostować. Każda najmniejsza kostka, każdy mięsień, oraz każde ścięgno wyło z powodu luksusu , którego sobie zafundowałam podczas snu.

 - Zapamiętać : nigdy więcej nie zasypiać na parapecie, choćby mieliby mi za to płacić... Ja walę... Mój kręgosłup! - Jęczałam snując się po domu w poszukiwaniu ciepłych kapci. 

Trzeba przyznać, że jestem niezłym zmarźlakiem, bo pomimo tego, że jest środek lipca ja i tak po domu chodzę w ciepłych skarpetach i bamboszach.

Gdy papcie zostały znalezione, udałam się w stronę kuchni na łowy. "Dzień bez kawy , jest dniem straconym!" - Tak brzmi napis powieszony nad ekspresem do owego napoju. 

Po chwili w moim domu dało się czuć zapach naparu, który miał zadziwiającą moc pobudzania kogoś do życia.

Wzięłam swój "napój bogów" i udałam się do salonu, aby klapnąć na kanapie i włączyć maszynę kradnącą czas (czyt. telewizor). W końcu mam wakacje , więc zamierzam je wykorzystać maksymalnie.

Spojrzałam na zegar. 9:42. Jest tak wcześnie ... A ja mam wakacje i już jestem na nogach?! Trudno. Jak już wstałam, to nie ma zmiłuj i trzeba myśleć co będziemy dzisiaj robić.

 - Prawdopodobnie wpadnie do mnie Lily, pójdziemy na spacer, posiedzimy, pogadamy... Może wieczorem wyskoczymy do Londynu do jakiegoś klubu? Pożyjemy-zobaczymy, a teraz trzeba przetrwać jakoś kolejny dzień. - Stwierdziłam, po czym wróciłam do tej jakże interesującej czynności, jaką jest "skakanie" po kanałach, w poszukiwaniu czegoś interesującego

*Oczami Hazzy*

 - Wstawać k*rwa! - Krzyczałem pukając w drzwi od sypialni chłopaków. Gdy mój poranny rytuał, czyli pobudka chłopaków, dobiegła końca, zszedłem na dół w samych bokserkach, przeciągnąłem się i wyszedłem na taras ogarnąć temperaturę i pogodę, jaką dziś sprezentuje nam Londyn.

 - No cóż. szału nie ma tyłka nie urywa, staniki nie latają. Jednym słowem średnio. Średnio ciepło, średnio słonecznie, średnio wilgotno, średnio pochmurnie, po prostu średnio. Wszystko jest dzisiaj średnie. - Mamrotałem do siebie pod nosem, patrząc w niebo na latające ptaki i przepływające chmury.

   Po skończonej "inspekcji" i krytyce pogody, wróciłem do domu i skierowałem się do kuchni, w której po chwili zjawił się Liam, również w samej bieliźnie. Podczas gdy ja parzyłem sobie herbatę , on grzebał w szafkach i mruczał ciągle pod nosem jak mantrę: "- Nie tu.", "- Tutaj też nie.", albo "- Gdzie to kurde jest?!". Zaciekawiło mnie czego on tak ciągle szuka, więc postanowiłem się go o to spytać.

 - Czego tak zawzięcie szukasz Li? - Zapytałem uśmiechając się pod nosem , gdyż domyślałem się już odpowiedzi.

 - Tabletek na kaca. Widziałeś je może gdzieś? - Spytał się mnie patrząc błagalnym i zmęczonym wzrokiem. Ja w odpowiedzi sięgnąłem do jednej z szuflad i wyciągnąłem owe tabletki, po czym rzuciłem je w stronę czekającego kumpla.

 - Dzięki, bro! Gdyby nie ty, pewnie bym ich nie znalazł.

 - Drobiazg. - Odparłem i usiadłem na blacie popijając herbatę. Rzuciłem tylko jeszcze okiem na zegar. 9:42.

***

_________________________________________________________________________________

A oto mamy pierwszy rozdział :D ! Bardzo się cieszę z tego powodu :3 . Mam nadzieję ,że wam się podobał i zostawicie ślad po sobie w komentarzu ;) . Rozdział drugi pojawi się w najbliższych dniach ( jeśli dobrze pójdzie) . Możecie zadawać pytania bohaterom ! Pytajcie :) .

Tu znajdziecie mojego aska, twittera i fanpage'a na facebooku :) <KLIK>

Z góry przepraszam za wszelkie błędy. Wybaczcie , ale jestem tylko człowiekiem , a nie maszyną :).

         kermit xx